Categories
Inne

Bajka

Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia oraz ludzkie cechy: dobry humor, smutek, mądrość, duma a wszystkich razem łączyła Miłość.

Pewnego dnia mieszkańcy dowiedzieli się, że wyspa niedługo zatonie. Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.

Miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili. Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu Miłość poprosiła o pomoc. Pierwsze dopłynęło Bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:

  • Bogactwo możesz mnie uratować?
  • Niestety nie, pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności, nie ma tu jużmiejsca dla ciebie – odpowiedziało Bogactwo.

Druga dopłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem

  • Niestety nie mogę cię wziąć! Na moim statku wszystko jest uporządkowane, a ty mogłabyś mi to popsuć… – odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.

Na zbutwiałej łódce podpłynął smutek.

  • Smutku zabierz mnie ze sobą! – poprosiła Miłość
  • Och Miłości, ja jestem strasznie smutny, że chcę pozostać sam. – odrzekł smutek i smutno pożeglował w dal.

Dobry Humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej bo był tak rozbawiony, że nie słyszał wołania o pomoc.

Wydawało się, że miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu… Nagle Miłość usłyszała:

  • Choć zabiorę cię ze sobą! – powiedział nieznajomy starzec.

Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie jej życia, że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca. Miłość bardzo chciała się dowiedzieć, kim jest tajemniczy starzec.

Zwróciła się po poradę do Wiedzy.

  • Powiedz mi proszę, kto mnie uratował?
  • To był Czas – odpowiedziała Wiedza.
  • Czas? – zdziwiła się Miłość. - Dlaczego Czas mi pomógł?
  • Tylko Czas rozumie jak ważnym uczuciem w życiu człowieka jest miłość – odrzekła Wiedza.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *